David Fincher
90'ların 2. yarısı sinema endustrisi icin cok parlar yıllar oldu. Bu yıllarda bir cok yeni yetenek ortaya cıkmış ve sinemaya yeni bir bakış acısı kazandırmıştır. Bu bakış acısı hayatımıza , iyi ve kotu yanlarımıza ve problemlerimizle ilgili mesajlar vermektedir.Bu donemde bir yonetmen sadece iki filmle diğerlerinin arasından sıyrılıp buyuk değişikliği yaratmıştır. Bu yonetmen David Fincher'dır. Seven ile Fight Club 90'lara damgasını buran iki film olarak akıllara yazılmıştır. Seven inanılmaz yontemlerle yedi gunahı işleyen insanları olduren psikopat bir katilin beşine duşen iki dedektifi konu alıyor. Brad Pitt filmde William Somerset'in (Morgan Freeman) yanına atanan yeni dedektif David Mills'i canlandırıyor. Sistematik ve yaratıcı katil butun cinayetlerini ince ayrıntısına kadar planlamıştır ve iki dedektif onlara yaklaştıkca, sabırlar yapacağı, kanlı terorunu tamamlamak icin hazırladığı şok edici karşılamayı bekler. Fight Club butun huzuru koklu hastalıklılara ve bağımlılara yardım gruplarına katılmakta bulan boşlukta kalmış, yalnız ve amacsız bir adam tarafından sunulmaktadır. Bir zaman sonra bu gruplara katılmaya devam ederken onun gibi turist olan Marla Singer ile tanışır ve icindeki bulduğu butun
Filmin kurbanlarının bulunduğu olay yerleri ışık kullanım tarzını belli eden en belirgin orneklerdir. Filmin ilk başında, oburluk adına olen kurbanın evi tamamen yıpranmış, karanlık, goz gozu gormeyen bir mekandır ve 2 dedektif el feneri kullanmak zorunda kalırlar. Orijinal adıyla ""flashlights in smoke" technique yonetmenin butun film boyunca kullandığı bir tekniktir. Kuralları ciğneyen ilk film olmamasına rağmen jeneriğiyle bir ilk yapmıştır Seven. Standart filmlerin aksine irili ufaklı dağınık fontlarla umarsızca cizilmiş cizikler ve yırtıklarıyla filmin ruhunu son ana kadar surdurmeyi başarmaktadır. 1995 yılında Seven da yonetmenlik yaptı ve tarzı ile buyuk başarı kazandı. Ardından 1997'de "The Game" , 1999 da ise "Fight Club" ı cekmiştir. ------------------------------------------------------------------------ Film boyunca bir cok objeye yakın sabit cekimler yapan yonetmen bu yontemle karakterlerin ozelliklerini ortaya cıkarmaktadır. Buna en guzel ornek Somerset'in metronomudur. Somerset uyumak icin metronomunu kullanmaktadır. Bu olay onun sinirlerin yıprandığını ve işten sonra rahatlamak icin yardıma ihtiyacı oldugunu gosterir. Ayrıca ruh halinin ne kadar hassas olduğunu belirtmektedir. Kapalı mekanlarda yapılan cekimlerde de spotlar ve sahte aydınlatmalar kullanmayan yonetmen bu şekilde filmin inandırıcılığını arttırıp, loş mekanları da butun doğallığı ile işler. Bu iki film insanların hayat tarzlarını, yaşam bicimimizin bizi sahiplendiği bir devri eleştirmekte ve Fight Club cok enteresan cozumler onermektedir. İki filmi de her seyredilişte yeni bir şeyler bulu
Some common words found in the essay are:
Fight Club, Hazırlanış Kamera, Işıklandırma Seven, David Mills, Temple Doom, Tyler Durden, Setler Dizayn, Marilyn Manson, Brad Pitt'in, David Mills'i, fight club, yeni bir, sonra bu, iki film, bakış acısı, bir cok, hareket ediyor ve, oldugunu gosterir, cok iyi, david mills, bir bakış, toplum ve kapitalizm, yeni bir bakış, bu iki film, bir bakış acısı,
Approximate Word count = 1075
Approximate Pages = 4 (250 words per page double spaced)
|
